sobota, 5 sierpnia 2017

„Nie akceptuj zła, które możesz zmienić” Byliśmy Łgarzami - E. Lockhart


Witajcie misie!
Wakacje przyniosły ze sobą nowe książki, więc i jakieś paplando również by się przydało, mam rację? Na pierwszy ogień idzie książka, która była akurat w zasięgu ręki na półce bibliotecznej... swoją drogą, ostatnio zauważyłam, że przychodząc do mojej ukochanej biblioteki nie mam czego czytać, ponieważ prawie wszystko mam już za sobą... no co robić! W każdym razie, jak moje spotkanie z Łgarzami?

Okładka książki Byliśmy łgarzami
Nie powiecie mi, że ani razu nie zamarzyliście sobie chociaż na chwilę o górze pieniędzy i prywatnej wyspie, mam rację? Dla Sinclairów jest to na porządku dziennym. Każdego lata kuzynostwo wraz z chłopcem Gatem spotykają się na swojej cudownej amerykańskiej wyspie, by w pełni korzystać z luksusu jaki zapewniają im pieniądze. Pewnego lata jedno z kuzynostwa, piętnastoletnia Cadence idzie w nocy pływać i uderza głową w kamień przez co zapomina zupełnie o owych wakacjach....


„Jeżeli chcecie żyć tam, gdzie ludzie nie boją się
szczurów ani prawdziwej miłości, musicie porzucić
mieszkanie w pałacu.”


I szczerze, nic więcej nie mogę Wam powiedzieć, żeby nie zdradzić niczego za dużo. Nie dziwcie mi się, jakoś do połowy całej tej książki nie mogłam się w to w ogóle wkręcić, nie miałam pojęcia co to za historia, o czym opowiada, jaki jest wątek główny. Wszystko było takie nijakie. Jedyne co trzymało mnie przy tej powieści to klimat. Oj, autorka stworzyła naprawdę niesamowity klimat, który idealnie działa na naszą wyobraźnię i zmysły. Ale to jeszcze nie koniec! Bardzo cenię sobie książki, które choć przez połowę zanudzają... w którymś momencie robię rewolucję i wojnę w naszych głowach i sprawiają, że nie można się od nich oderwać. No mówię Wam! Jestem pod wrażeniem!

Należy się Wam słowo na temat bohaterów. Co do czwórki z przyjaciół, nie mam niczego do zarzucenia. Ale główna bohaterka... ugh... Cóż, Cadence, co ja mam z Tobą zrobić? Tak jak mówiłam, była mi obojętna do połowy, tak jak wszystko, ale potem zaczęła mnie lekko irytować... swoją głupotą, nieprzemyślanymi decyzjami, zadufaniem w sobie i użalaniem się nad własnym losem. Na szczęście i ona się zrehabilitowała i nastąpił gdzieś na końcu moment, w którym przekonałam się do niej.

„Lubię takie gry słowne. Pojmujecie? C i e r p i ę na migreny. Nie c i e r p i ę głupców. To słowo w obydwu zdaniach znaczy niemal to samo, ale nie zupełnie.”

Jak to w młodzieżówkach, nie brakuje tutaj również wątku miłosnego. Ale i to jakiego! Uwierzcie mi, choć bardzo ważny, wcale nie wysuwa się na pierwszy plan i do tego nie jest płytki i przewidywalny jak w niektórych tego typu książkach. Naprawdę klasa jest zachowana! A dla tych spragnionych gorących romansów, spokojnie, zapewniam, że i tak nie będziecie się nudzić!


„Bycie z Tobą ubiegłej nocy było lepsze niż czekolada.
A ja, głupi, myślałem, że nie ma niczego lepszego od czekolady.”


Wydaje Wam się, że ta powieść może być przewidywalna? Nic z tych rzeczy, naprawdę. Zakończenie wcisnęło mnie w fotel i sprawiło, że miałam wiecznie otwartą buzię i łzy w oczach. Polecam, naprawdę. Warto przetrwać początek, by przeżyć dalszą historię... choć przyznam szczerze, jestem bardzo wybredna w tej kwestii i zwykle, gdy książka nie zainteresuje mnie na początku, już jej raczej nie skończę. Także, wielki plus!

„Dobrze być kochanym, nawet jeśli ta miłość nie będzie trwała wiecznie.”

Dla wahających się, polecam z całego serduszka! Za ten klimat, za ciepło, za nieprzewidywalność... i choć z początku odrzuca, dajcie jej szansę! Wiem, że Byliśmy Łgarzami na długo pozostanie w mojej pamięci ♥